Ноорогоо дуусгаад өнгө нь тавигдаж, нэг бүтээл бүрэн болоход зурагнаас илүү зүйл үлддэг. Эмчилгээний үед өдөр бүр шинжилгээ, эм, өвдөлт, хүлээлтээр дүүрдэг бол гараа хөдөлгөж ямар нэг зүйлийг дуусгах туршлага нь өөрөө шийдэж, өөрөө дүүргэх нэг зайг бий болгодог. Гэхдээ ижил үйл ажиллагаа ч хүн бүрд өөр нэрээр тавигддаг бөгөөд бие нь хаана хүртэл дааж чадах нь өөр өөр байдаг.
Эхлээд ялгаж ойлгох зүйл бол мэргэжлийн урлагийн эмчилгээ (art therapy) болон ганцаараа хийдэг бүтээлч үйл ажиллагааны ялгаа юм. Урлагийн эмчилгээнд бэлтгэгдсэн эмчилгээний мэргэжилтэн зорилго тавьж, явцыг хамт ажиглаж, шаардлагатай үед сэтгэцийн эрүүл мэндийн тусламж эсвэл зөвлөгөө рүү холбож өгдөг. Харин гэртээ эсвэл өрөөндөө ганцаараа зурах нь өөрөө утга учиртай өдөр тутмын үйл ажиллагаа боловч эмчилгээний төлөвлөгөөний хэсэг болж бүртгэгддэггүй. Энэ хоёр нь бие биеэ орлохгүй. Хөтөлбөр хэрэгтэй бол эмнэлгийн нийгмийн ажилтан, паллиатив тусламжийн (palliative care) баг, эсвэл хавдар туулсан хүмүүсийг дэмждэг байгууллагаас асууж болно.
Үр дүнг нь хэтрүүлэхгүй байх нь чухал. Бүтээлч үйл ажиллагаа нь түгшүүр (anxiety), сэтгэл гутрал (depression), ядаргаа (fatigue), өвдөлтийн мэдрэмжийг бага зэрэг бууруулахад тусалдаг гэсэн судалгаа байдаг ч арга зүй, оролцогчид нь өөр өөр тул үр дүнг нь шууд ерөнхийлөх боломжгүй. Хамгийн гол нь ийм үйл ажиллагаа нь мэс засал, хими эмчилгээ (chemotherapy), туяа эмчилгээ (radiotherapy) зэрэг стандарт эмчилгээг орлохгүй бөгөөд товлосон эмчилгээ, эмийн цагийг хойшлуулах шалтгаан болохгүй.
Бие махбодын хувьд ихэвчлэн байрлал, гар хоёр дээр ачаалал ирдэг. Нэг байрлалд удаан суувал хүзүү, мөр, нуруу, бугуйнд ачаалал хуримтлагдана; хөлөө нугалж удаан хөдөлгөөнгүй байх нь бүлэгнэл (thrombosis) үүсэх эрсдэлтэй үед онцгой анхаарах зүйл. Суганы тунгалгийн зангилаанд мэс засал хийлгэсэн эсвэл туяа авсан талын гарыг огт хэрэглэхгүй байх бус, ачааллыг нь аажмаар нэмэх нь зөв. Бийр, үзэг удаан барьсны дараа тэр гар хүндэрч, чангарах эсвэл бүдүүрсэн мэт мэдрэмж үлдвэл лимфийн хаван (lymphedema)-ы талаар дараагийн үзлэгээр зөвлөгөө авах нь аюулгүй.
Хими эмчилгээний улмаас хурууны үзүүрийн мэдрэмж мохоо болсон бол (захын мэдрэлийн эмгэг, peripheral neuropathy) хутга, сийлбэрийн багаж, халуун хэрэгсэл ашиглах үед гэмтсэнээ хожуу мэдэх магадлалтай. Цагаан эсийн тоо буурсан үед жижиг шарх ч халдварын үүд болдог тул хурц багаж шаардсан ажлыг үзүүлэлт сэргэсэн үе рүү хойшлуулж, гараа угаасны дараа эхлэх нь дээр.
Материал, орчноо нэг шалгах нь бас зүйтэй. Шүршдэг бэхэлгээ (fixative), уусгагч, давирхай (resin), зарим цавуу нь дэгдэмхий бодис ялгаруулдаг тул агааржуулалт шаардана; пастель, нүүрсний тоос нь амьсгалын замыг цочрооно. Хими эмчилгээний үед үнэрт мэдрэг болж, өмнө нь тэвчиж байсан үнэр дотор муухайрахад хүргэж болно. Ихэнхдээ цонх нээж болох газар ажиллах, эсвэл усан будаг, өнгөт харандаа зэрэг үнэр, тоос багатай материал руу шилжих нь л асуудлыг шийддэг.
Эцэст нь цаг хугацаа. Ажилдаа шимтэх нь сайн ч хоол, ус, тогтсон цагт уух эм, нойр хойшилвол маргааш нь сэргэх нь удаашрана. Биеийн байдал сайн өдөр бүгдийг нэг дор хийж, дараа нь хоёр өдөр өвдөж хэвтэхээс илүү нэг удаад 30-40 минут хийж, хооронд нь босож алхах нь илүү удаан үргэлжилдэг.
Дараагийн зургаа эхлэхийн өмнө дараах дарааллыг тодруулж болно: ажиллах цаг, байрлалаа урьдчилан тогтоож, завсарлага оруулах; мэс засал хийлгэсэн талын гар, хурууны мэдрэмжийн байдалд тохирсон багаж сонгох; үнэр, тоос гаргадаг материалыг зөвхөн агааржуулалттай газар ашиглах; эм, хоолны цагт сэрүүлэг тавих; гар мэдээгүйрэх, хүч буурах нь даамжирвал, гар хавагнаж чангарвал, эдгэрэхгүй шарх гарвал, эсвэл сонирхол алдах, нойргүйдэх байдал хоёр долоо хоногоос удаан үргэлжилбэл дараагийн үзлэгээр эмчдээ шууд хэлэх.
Энэ нийтлэл нь ерөнхий мэдээлэл өгөх зорилготой бөгөөд эмчийн үзлэг, эмчилгээг орлохгүй. Шинж тэмдэг, эмчилгээний шийдвэрийн талаар заавал өөрийн эмнэлгийн багтайгаа зөвлөлдөнө үү.