Хоспис ба паллиатив тусламжийн (hospice and palliative care) тасгийн уулзалтын журам эмнэлэг бүрт өөр байдаг бөгөөд нэг эмнэлгийн дотор ч амьсгалын замын халдварын улирал, дэгдэлтээс шалтгаалан байнга өөрчлөгддөг. Тиймээс өчигдөр зөвшөөрөгдөж байсан зүйл өнөөдөр болохгүй гэж хэлэх нь ховор биш. Хосписын тасагт дархлаа нь сулраад, амьдралын эцсийн үеийг өнгөрүүлж буй хүмүүс нэг орон зайд цуглардаг тул нэг хүнээр дамжсан амьсгалын халдвар тасгийн бүх өвчтөний үлдсэн хугацаанд нөлөөлдөг. Уулзагчийн тоог хязгаарлах, насанд хүрээгүй хүүхдийн тасагт орохыг хориглох журам нь ихэвчлэн энэхүү халдвар хамгаалалын (infection control) шийдвэрээс үүддэг.
Иймд олон эмнэлэг "тасагт нь хязгаарлаж, тасгаас гадуур уулзуулах" гэсэн арга барилыг зэрэг хэрэглэдэг. Өвчтөнийг ор эсвэл тэргэнцэртэй нь нэгдүгээр давхрын үүдэн танхим, тусдаа уулзалтын өрөө, эмнэлгийн цэцэрлэгт хүрээлэн рүү буулгаж уулзуулах явдал юм. Зөвхөн хориг сонсоход хатуу санагддаг ч, бодит байдал дээр энэ нь хүүхдүүдийг уулзуулах гэж гаргасан гарц байдаг. Гэхдээ энэ нь боломжтой эсэхийг журмаас илүү тухайн өдрийн өвчтөний биеийн байдал шийднэ: өвдөлт хяналтанд байгаа эсэх, хүчилтөрөгч, судсаар өгөх шингэн зэрэг холболт, суух чадвар, зөөвөрлөсний дараах ядаргаа сэргэх байдал гэх мэт.
Тасгаас гадуур уулзахаар төлөвлөж байгаа бол өвдөлт намдаах эмийн (analgesic) хугацаатай нийцүүлэн цагаа сонгох нь дээр. Эмийн үйлчилгээ хамгийн тогтвортой байх цагт богинохон уулзаад буцах нь, нэг удаа удаан уулзаад маргаашийг бүтэн өвдөж өнгөрүүлэхээс өвчтөнд хөнгөн байдаг. Уулзалтыг хүүхдийн наснаас хамааруулан арваас гуч орчим минут байлгаж, оронд нь давтамжийг нэмэх нь түгээмэл зөвлөмж. Хөдөлгөөн хийхэд хүндрэх үе ирвэл цонхны дэргэд, тасгийн үүдэнд эсвэл видео дуудлагаар уулзах хэлбэрт шилждэг.
Хүүхэд өвчтэй эцэг эхтэйгээ уулзах эсэх асуудалд, наснаас нь хамаарсан ойлгомжтой тайлбар авч, салах ёс гүйцэтгэх боломжтой болсон хүүхдүүд дараа нь илүү сайн дасан зохицдог гэсэн үзэл уй гашуугийн (grief) тусламжийн салбарт өргөн хуваалцагддаг. Хамгийн чухал нь уулзалт өөрөө биш, бэлтгэл юм. Юу харахыг нь урьдчилан хэлж өгөх — аав нь их турсан байгаа, хамарт нь хоолой холбогдсон байж болзошгүй, унтаж байж магадгүй, их ярьж чадахгүй байж болно гэдгийг — хүүхдийг цочирдохоос хамгаална. Мөн очих эсэхийг хүүхдэд сонгуулах нь зүйтэй. Албадаж авчирсан уулзалтаас илүү, хүүхэд өөрөө шийдсэн уулзалт хожим нь зөөлөн дурсамж болж үлддэг.
Тайлбарлахдаа "хол газар явна", "нойрсоно" гэх мэт зөөлрүүлсэн үгнээс илүү, насанд нь тохирсон тодорхой үг буруу ойлголт бага төрүүлдэг. Сургуулийн өмнөх насны хүүхэд үхэл эргэлт буцалтгүй гэдгийг сайн ойлгодоггүй тул нэг асуултаа дахин дахин асууна. Бага ангийн хүүхэд "миний буруу юу", "ээж бас өвдөх үү" гэх тодорхой айдастай байдаг. Өсвөр насныхан гунигаа хайхрамжгүй байдал эсвэл уур хилэнгээр илэрхийлэх нь бий. Ямар ч хариу үйлдэл хэвийн гэдгийг том хүн эхэлж хэлж өгөх нь өөрөө дэмжлэг болдог.
Уулзалт хязгаарлагдах тусам үлдээх тэмдэглэлийн үүрэг томордог. Дуу хоолой бичих, богино видео захидал, гарын хээ буюу гипсэн хэв, хүүхэд бүрд бичсэн захидал, хамт авахуулсан гэрэл зураг зэрэг ажлыг олон хосписын баг өв үлдээх (legacy building) нэрээр дэмждэг. Өвчтөн тэнхээтэй байхад хэсэгчлэн хийх нь дээр бөгөөд хүүхдийг оролцуулбал уулзаж чадаагүй өдрүүдийн хоосон зайг зарим талаар нөхдөг.
Журмаас болж бүх зам хаагдсан мэт санагдвал тасгийн сувилагчийн түвшинд ярилцаад буцахгүй байх нь зүйтэй. Хоспис, паллиатив тусламжийн багт ихэвчлэн эмнэлгийн нийгмийн ажилтан (medical social worker) байдаг бөгөөд гэр бүлийн уулзалт, хүүхдийн дэмжлэг, сэтгэлийн бэлтгэл нь тэдний ажлын хүрээнд ордог. Амьдралын эцсийн өдрүүдэд тусгай журмаар зөвшөөрөл олгодог байгууллага олон тул "хэзээнээс, ямар нөхцөлд онцгой зөвшөөрөл боломжтой вэ" гэдгийг бичгээр тодруулж авбал дараагийн айлчлалаа төлөвлөхөд амар болно. Мөн журам өнөөдөр өөрчлөгдсөн бол дахин өөрчлөгдөж болно гэсэн үг тул, очихын өмнөх өдөр утсаар лавлах зуршил хий явахаас сэргийлнэ.
Хугацаа багассан мэт мэдрэгдэх үед асран хамгаалагч нь хүүхдүүдийн зовнил, өвчтөний асаргаа, эмнэлгийн журам гурвыг зэрэг үүрдэг. Хүүхдийн уй гашуу нь эцэг эх нь нас барсны дараа биш, яг одооноос эхэлж байгаа бөгөөд асран хамгаалагчийн уй гашуу ч мөн адил эхэлсэн байдаг. Эмнэлгийн паллиатив баг, орон нутгийн сэтгэцийн эрүүл мэндийн зөвлөгөө, ар гэрийнхэнд зориулсан дэмжих хөтөлбөрүүд рүү сүүлд биш, одоо хандаж болно.
Дараагийн уулзалтын өмнө дараах дарааллаар бэлдэх нь тустай. (1) Тасгийн одоогийн уулзалтын журам, насанд хүрээгүй хүүхдэд тавих шаардлага, эцсийн үеийн онцгой зөвшөөрлийн заалтыг бичгээр эсвэл мессежээр авах. (2) Тасгаас гадуур уулзах боломжтой орон зай, цагийн хуваарь, зөөвөрлөхөд шаардагдах хүн хүч, журмыг хариуцсан сувилагчаас тодруулах. (3) Өвчтөний өвдөлт намдаах эмийн цаг болон биеийн байдал хамгийн сайн байх үеийг асууж, уулзалтаа түүнд тохируулах. (4) Хүүхэд юу харахыг урьдчилан тайлбарлаж, очих эсэхийг өөрт нь сонгуулах. (5) Нэг удаа удаан биш, богинохон олон удаа уулзах төлөвлөгөө гаргах. (6) Уулзаж чадахгүй өдрүүдэд видео дуудлага, захидал, дуу бичлэгийн аль хэлбэрээр холбогдохоо урьдчилан тогтох. (7) Нийгмийн ажилтнаас хүүхдийн уулзалт болон сэтгэлийн бэлтгэлд дэмжлэг хүсэх. (8) Очихын өмнөх өдөр журам дахин өөрчлөгдсөн эсэхийг лавлах.
Энэхүү нийтлэл нь ерөнхий мэдээлэл өгөх зорилготой бөгөөд тодорхой эмнэлгийн журам, тухайн өвчтөний биеийн байдалд шууд хамаарахгүй байж болно. Уулзалтын зохион байгуулалт, эмчилгээтэй холбоотой шийдвэрийг эмчлэгч эмч, хоспис-паллиатив тусламжийн баг болон эмнэлгийн зөвлөгөөний хэсэгтэй заавал зөвлөлдөнө үү.