Хими эмчилгээ (chemotherapy) хийлгэж буй хүнийг эргэж очихоор шийдсэн бол хамгийн түрүүнд шийдэх зүйл нь бэлэг биш, харин очих цаг хугацаа байдаг. Эсийн хортой хими эмчилгээ хийсний дараа цагаан эсийн тоо, ялангуяа нейтрофил (neutrophil) буурдаг үе үүсдэг бөгөөд энэ хугацаанд ердийн ханиад, гэдэсний халдвар ч халуурал болж хувирч, яаралтай тусламж шаардаж болно. Тиймээс энэ долоо хоног тохиромжтой эсэхийг гэр бүлээс нь урьдчилан асуух нь ямар бэлэг авахаа сонгохоос өмнө байх ёстой. Хэрэв та өөрөө эсвэл гэр бүлийн хэн нэг нь ханиалгаж байгаа, хамар нь гоожиж байгаа, суулгаж байгаа, халуурч байгаа бол огноог хойшлуулах нь аюулгүй бөгөөд бага насны хүүхэд дагуулах эсэхийг мөн урьдчилан ярилцах хэрэгтэй.
Уудаг байсан шим тэжээлийн нэмэлт ундаа (oral nutritional supplement) амтагдахаа болих нь ихэвчлэн шалтгаантай. Эмчилгээний үед амт, үнэрийн мэдрэмж өөрчлөгдөж, чихэрлэг амт хэт хүчтэй санагдах, төмөрлөг амт, эвгүй үнэр мэдрэгдэх нь бий. Үүн дээр амны салст үрэвсэл (mucositis) эсвэл ам хатах нэмэгдвэл залгих нь өөрөө хүнд ажил болдог. Зарим хүн ижил бүтээгдэхүүнийг хөргөж, гуурсаар бага багаар, өдрийн турш хуваан уувал амархан байдаг гэдэг бөгөөд өөр амт, өөр өтгөрөлт, өөр хэлбэрийн бүтээгдэхүүн рүү шилжих ч бас нэг арга юм. Гэхдээ бүтээгдэхүүн бүр илчлэг, уураг, кали (potassium), фосфор, натрийн найрлагаараа ялгаатай тул бөөрний үйл ажиллагаа буурсан, чихрийн шижинтэй, эсвэл шингэний хязгаарлалттай хүнд ямар ч бүтээгдэхүүнийг санал болгож болохгүй. Бэлэг болгож шийдэхээсээ өмнө эмчлэгч баг эсвэл эмнэлгийн хоол зүйн албанаас ямар найрлага тохирохыг лавлахыг гэр бүлд нь зөвлөх нь дээр.
Хоол хүнс, хүнсний нэмэлт бүтээгдэхүүнийг зөвхөн сайн санаагаар сонгоход хэцүү. Цусны үзүүлэлт буурсан үед түүхий жимс, боловсруулаагүй ногоо, түүхий загас, пастержуулаагүй сүүн бүтээгдэхүүн зэрэг бичил биетний эрсдэлтэй хоолыг хязгаарладаг бөгөөд ходоод, гэдсэндээ хагалгаа хийлгэсэн хүнд эслэг, нэг удаагийн хоолны хэмжээний тусдаа хязгаар байдаг. Ургамлын гаралтай бэлдмэл, өтгөн жүүс, өндөр тунгийн витамин нь хэрэглэж буй эмтэй ижил бодисын солилцооны замаар дамжиж, урьдчилан таамаглаагүй нөлөө үзүүлж болзошгүй тул өвчтөн өөрөө дур мэдэн эхлэхийн оронд эмчдээ мэдэгдэж шийдэх нь зарчим юм. Эмнэлэгт хэвтэж байгаа бол цэцэг, тогоотой ургамал оруулах, гэрийн хоол авчрах, эргэлтийн цаг, хүний тоотой холбоотой дүрэм байгууллага бүрт өөр байдаг тул урьдчилан шалгах хэрэгтэй.
Асарч буй гэр бүлийн гишүүнд юу үлдэхийг ч бас бодох нь зүйтэй. Асрагчийн хувьд хоол, нойр, зам харгуй, угаалга бүгд нэг дор хуримтлагддаг. Хүргэлт эсвэл хүнсний дэлгүүрт хэрэглэх бэлгийн карт, эмнэлгийн ойролцоо ашиглах хоолны эрхийн бичиг, зогсоолын төлбөр, гар ариутгагч, нойтон салфетка, спиртгүй амны зайлагч, уруулын тос, гуурстай аяга, гулгадаггүй оймс зэрэг эзлэхүүн багатай, тэр дор нь хэрэглэж болох зүйлс хүлээж авахад хялбар байдаг. Ойр дотно бол хоёр гурван цаг өвчтөний хажууд сууж, асрагчид завсарлага өгөх санал нь ямар ч эд зүйлээс илүү тустай байж болно.
Айлчлалыг богино байлгаж, өвчний явц, шат (stage) талаар шахаж асуухаас зайлсхийж, зураг, мэдээллийг өөр газар дамжуулахгүй байх нь үндсэн ёс юм. Дараалал нь: нэгд, одоо очиход тохиромжтой эсэхийг гэр бүлээс асуух; хоёрт, гэртээ байгаа эсвэл эмнэлэгт байгаа эсэх, юу авч орж болохыг тодруулах; гуравт, хоолны хязгаарлалт, харшил, одоо ямар амт, ямар хэмийг тэсвэрлэж байгааг асуух; дөрөвт, шим тэжээлийн бүтээгдэхүүнийг эмчлэгч багаар дамжуулж шийдүүлэх, эргэлзэж байвал бэлгийн карт эсвэл хэрэгцээт эд зүйлээр солих; тавд, хэр удаан байхаа урьдчилан тогтоох.
Энэ нийтлэл нь ерөнхий мэдээлэл бөгөөд эмчийн үзлэг, эмчилгээг орлохгүй. Өвчтөний биеийн байдал, эмчилгээний хуваарийн дагуу зөвлөмж өөр байж болох тул хоол хүнс, нэмэлт бүтээгдэхүүн, очих цаг хугацааны талаар эмчлэгч эмч, эрүүл мэндийн ажилтантайгаа заавал зөвлөлдөнө үү.